Bağımsız Kayıt – 2025 – Almanya
Kaotik Bir Varoluşçuluk Senfonisi
Raljarn ile ilk kez tanışıyorum. Önceki kayıtlarına dair dışa vuran yorumlardan yola çıkarak ve isminin çağrışımından hareketle, projenin köklerinin Rusya’ya dayandığını tahmin etmek güç değil. Dan Mikhalchenko’nun tek kişilik projesi olan Raljarn, icra ettiği progresif metal ile, kaotik ve bir o kadar da depresif bir atmosfer yaratıyor.
Detaylara dalmadan önce, projenin arkasındaki zihniyet olan Dan’ın kendi sözleriyle bu kaosu kısaca tanıyalım:
“Bu albüm, şu anda Berlin’de konumlanmış bir tek kişilik grubun eseri. Stil açısından bu EP, muhtemelen Post-Math-Metal olarak tanımlanabilir. Ulcerate, The Ocean ve Meshuggah gibi devlerin etkilerinin yoğun bir karışımını barındırıyor. Proggy/groove unsurlarıyla harmanlanmış, ham ve karanlık bir atmosfere sahip. Tematik olarak bu EP, mitoloji merceğinden varoluşçuluk felsefesini keşfediyor. Ana odak noktası enstrümantasyonda; vokaller mevcut olsa da müziğin asıl ağırlığı enstrümanlara ayrılmış durumda. Vokal stilleri ise Meshuggah benzeri ekstrem gırtlak tekniklerinden Moğol boğaz şarkılarına kadar geniş bir yelpazede uzanıyor. Albüm son derece dürüst: düzenleme hileleri ya da sahte enstrümanlar kullanılmadı; analog ekipman ve gerçek davullar tercih edildi.”
Dan bu kayıtta her şeyi tek başına üstlenmemiş; davul kürsüsünde session davulcu Alex Fraidenberger’den güçlü bir destek almış. Öncelikle, bas tonlarının ne kadar kuvvetli ve tokluğa sahip olduğunu özellikle vurgulamak isterim. Vokal tercihine gelince, black metal’in o keskin, kirli scream vokalini andıran bir yaklaşım benimsenmiş. Dan’ın da belirttiği gibi, özellikle Ulcerate’in o yıkıcı, uyumsuz (dissonant) ve labirentvari yapısı, Raljarn’ın DNA’sında önemli bir etkileşim noktası olarak kendini belli ediyor.
Şahsen, trafiği yüksek, matematiği zorlayıcı metal gruplarına çok sık yönelmeyen biri olmama rağmen, Raljarn’ın şarkılarındaki yoğun atmosferi ve karanlık geçişkenliği takdir ettiğimi belirtmeliyim. Yaratılan depresif hava, özellikle vokal bölümlerindeki o boğucu hisle, dinleyiciye oldukça iyi yansıtılmış.
Dan’ın “Duymayı sevdiğim şeyleri çalıyorum, diğer şeyler çok önemsiz kalıyor” beyanı, son dönemde incelediğim pek çok grubun da manifestosu gibi. Artık “eski kafa” metalin katı kuralları yok. En hırıltılı death metal grubundan, en hırçın black metal oluşumuna; en agresif thrash metal güruhundan, hüzünden boğan doom metal destanlarına kadar, tarzların iç içe geçerek zenginleştirilmesi son yılların baskın teması.
Müzikalite anlamında bu, oldukça pozitif bir olgu. Ancak metal müziğin ruhu bakımından, “benim için,” bu durum biraz ikircikli. Zira metal müziğin saf öfkesi, karşı duruşu, tek düzeliği ve kısmen ilkel kalıpları bana her zaman daha çekici gelmiştir. Üzerinde çok fazla uğraşılmış, modern ve “parıltılı” metal sound’u, açıkçası benim kişisel tarzıma çok hitap etmiyor.
Kişisel nostaljik eleştirilerimi bir kenara bırakıp tekrar EP’ye dönecek olursak; bu kayıtta besteler, bas gitarlar ve vokaller Dan Mikhalchenko’ya; davul performansı ve kaydı Alex Fraidenberger’ye; Mix/Master ise Semitonic Prod/Ivan Shishkin’in imzasına emanet edilmiş.
Üç şarkılık ve yaklaşık 23 dakikalık bu dinleti, bizi gerçekten farklı ve zorlayıcı hissettiriyor. Bir üst paragrafta eleştirel bir genelleme yapmış olsam da, bunun Raljarn’ın müziği ile doğrudan bir ilgisi yoktu. Raljarn, kendi kulvarında gerçekten çok kaliteli bir iş çıkarmış.
Progressive, Djent, Death Metal ve kısmen Black Metal unsurlarını bünyesinde barındıran “Inadequacies of Reality” isimli bu EP’yi, kaotik ve derinlikli metal arayan her Extreme Metal dinleyicisinin mutlaka deneyimlemesini tavsiye ediyorum.
Karanlık, yoğun şarkı trafiği, derin bir vokal yelpazesi ve iç gıcıklayıcı, ürpertici rifler sizi bekliyor.
8/10
