Kendi İmkanlarıyla Çıkan Kayıt – 2018 – Türkiye

Bursalı grindcore grubundan, uzun zamandır beklenen EP bu yılın mayıs ayında çıktı. İlk fırsatımda
gidip basılı kopyasını aldım ve oturup heyecanla dinlemeye başladım. Sapık İnek, yine toplumdaki
yozlukları alaycı bir dille ve metalle harmanlayıp anlatmayı başarmış. Canı Cici Bebe, Sarkastik
Hedonik Nesil ve Gacılar ile toplumdaki beğenmedikleri her kesime ayrı ayrı giydirirken, dördüncü
şarkıda yeni bir Immolation of Innocence ile devam ediyor abilerimiz. Immolation of Innocence Part
III gayet güzel olmuş diyebilirim, özellikle introdaki bas gitar çok tatlı duyuluyor. Bunlar haricinde
EP’de beni şaşırtan ve eğlendiren iki şey vardı. Bunlardan ilki, EP’nin 6. Şarkısı olan Playing Tennis
With the Balls of Enis. CD’yi Enis Abi’den aldıktan sonra açıp kitapçıktaki sözleri okuduğumda
metroda kahkahalar attım, o derece harika. İkincisi ise EP’deki yeni materyal haricinde, beş adet
bonus parçanın varlığıydı. Grubun ’99 ve ’00 demolarından iki parça, ’02’de çıkardıkları Mu Sick for
the Orgasmic Moron Generation albümlerinden de Karı Dırdırı ve Immolation of Innocence Part I&II
olmak üzere üç parça, bu EP’de bonus olarak yer alıyor.

Şarkıların sözleri gerçekten ilginç ve buram buram Sapık İnek kokuyorlar. Burada özellikle Playing
Tennis With the Balls of Enis’e değinmeden geçmek istemiyorum. O kadar ciddi şarkının arasında,
uzun yıllar süren dostlarıyla dalga geçmeyi unutmamış Sapık İnek’teki abilerimiz. Özellikle aralarda
Enis Abi’nin repliklerinin girmesi çok eğlenceli bir olay olmuş. İlgilisi için artık alışılagelmiş replikler,
kesinlikle güldürüyor. Bu şarkı haricinde albümün giriş şarkısı olan Canı Cici Bebe’nin girişi,
eğlendirirken güldüren nitelikte. “Hepimizin böyle bir tanıdığı var” sözcük grubu anında beynimde
canlandı albümü dönmeye başladığım anda…

EP’nin müzikal kısmı haricinde, gayet dolu bir albüm kitapçığı mevcut. Albüm kapağındaki 3 boyutlu
çalışma beni gayet rahatsız etti ama sanırım amacı da buydu. Rahatsız edici derecede güzel ve yerinde
bir çalışma. Beni rahatsız eden kısmı modellenmesi ya da çizimi falan değildi, açık bir şekilde albüm
kapağındaki kızın umarsızlığıydı. O kız, ikinci şarkıda bahsedilen “sarkastik hedonik nesil” temsilcisi
olduğu için rahatsız ediyor beni. Bu sarkastik hedonik neslin bir kısmı benim yaşıtım, yani aslında ben
de bu nesille beraber büyüdüm. Etrafımda, okulda, metroda, markette, her yerde gördüğüm yeni
nesli betimleyen, rahatsız edici derecede güzel bir görsel. Kapak görseli haricinde değinmek istediğim
bir nokta da kitapçıkta, EP’deki bonus şarkıların hangisinin kaç senesinde kaydedildiği, kiminle ve
nerede kaydedildiğinin açık açık belirtilmiş olmasıydı. Benim gibi genç metal dinleyicileri için bu tip
şeyler gerçekten önemli şeyler. Yerli metalin tarihini anlama konusunda ciddi katkı sağlıyorlar.

Kısacası grindcore ve özel olarak Sapık İnek severleri için harika bir materyal. Yıllar içinde sound
olarak da, görüş olarak da kendilerinden bir şey kaybetmeyen bu harika insanların albümü kesinlikle
türle alakası olan herkes tarafından dinlenmeli.

7 ,5/10

Bu linkten dinleyebilir, grup ile iletişime geçebilirsiniz