Nuclear Blast – 2018 – A.B.D

Bu kritiğe bir itiraf ile başlamak istiyorum.Deicide için duyurulduğunda çıkmasını çılgın gibi beklediğim
en son albümleri Serpents of The Light idi.Benim gibi 90’larda bu müzik ile olgunlaşan bir çok death
metal kaçığı için bu durum böyle olmamış olabilir.Kafa karışıklığı yaratan In Torment in Hell ,görece
başarılı Scars of The Crucifix albümü ve Hoffmanlar’ın ayrılışı ve grup içi para anlaşmazlıkları ve bir çok
drama sonrası benim için olay Deicide için dinleyelim bakalım nasıl olmuşa evrildi.

Alkol uyuşturucu gibi sorunlarından uzaklaşmış bir Glen Benton ile yapılan bu albüm ilk
duyurulduğunda bende yine bir heyecan yaratmadı açıkçası en başta belirttiğim üzere.5 yıl sonra
çıkan Excommunated adlı single’ı birkaç defa dikkatlice dinlesemde tam bir fikir sahibi olamadım,To
Hell With God albümünden bir şarkı gibi geldi açıkçası.Tüm albümü dinledikten sonra herşey yerine
oturmaya başladı.Deicide’ın 2005 sonrası soundu ve beste yapısı aynen devam ediyor.Benton ve
Asheim bildiğimiz gibi Deicide’ın marker elemanları olmaya devam ediyor.Deicide ile alakalı ne
arıyorsanız hepsi bu albümde mevcut.Akortsal ve ritmik şeytani riffler ve Asheim’in klasik double-bass
kickleri ile bezeli davul alt yapısı ve Benton’ın tekinsiz sözleri ve growl’lar. Benton ve Asheim lead
gitarist konusunda yine başarılı ve gruba oturabilecek bir isim olan Monstrosity’den Mark English’i
bulmuşlar,bestelere katılımı ne derece bilmiyorum ama bazı kendine has lead ve ritimler ve soloları
rahatlıkla duyuyorsunuz bazı rifflerde. Gitar ve bestelerde Jack Owen,Dave Suzuki,Ralph Santolla gibi
klas isimler ile Deicide’ın kült soundunu devam ettirmeye çalışan Benton için,sanırım bulduğu en iyi
gitarist ve besteci Kevin Quirion oldu 2000’li yıllarda.90’lar Deicide gitar notasyonlarını imite edip
tekrar yaratmakta gayet başarılı olduğunu düşünüyorum,kendisi Steve Asheim’in Order of Ennead
grubununda gitaristi.

Albümde ki değişikliklere gelirsek,sound biraz flat ama bir açıdan daha olgun ve dinamik diyebilirim
son iki albümü baz alırsak.Mikserin başında Jason Suecof var,kendisi daha modern metal grupları ile
yaptığı işler ile tanınsada, Monstrosity’de de masa başında olan prodüktör bu yıl Florida death
metaline hizmet veriyor diyebilirim.Bestelerde gözüme çarpan değişikliklerden biri kendini tekrar
eden ana rifflere besleme ikinci gitarlar ile eşlik edilmesi oldu.Bazı Deicide bestelerinde alışkın
olmadığımız Avrupa soundu tarama ve melodik flat riffler var bazı şarkılarda,One with Satan ve
Crawled of Shadows vs. gibi,grubun ruhuna giden ama grup için değişik ve orijinal şarkılar
olmuş.Albümde ki bazı groove ve dinamikler Benton ve Asheim’in 80’lerden kalan crossover
etkilerine bağlı olduğunu söyleyebilirim.Şarkı sözleri?Değinmeli miyim?Albüm ismi kendini
açıklıyor,tamamen Benton tarafından sizin için hazırlanmış blasfemik uvertürlerden oluşuyor.Bu
uvertürler belki 2020 lerin Florida death metali için bir hazırlıktır kim bilir? 5 yıllık bir yokluk Deicide
için yeterliydi,dinleyin,bu albümden pişman olmayacaksınız .

8/10